» » Точик, точикият, коронавирус ва нангу номус

Новости

Точик, точикият, коронавирус ва нангу номус

 

   Ба хаводис ва руйдодхои олам менигарем. Мавзуи асоси – бадбахтии саросарии олам-коронавирус.


   Бузургтарин кудратхои чахони натавонистанд, аз он рахои ёбанд. Давлати кудратманде, ки даъвои кадхудоии дунёро дошт, ё кишваре, ки сесад сол Хиндустони бузургро таги чанголи оханин гирифта буд, мамлакате, ки рохро ба суйи китъаи Амрико кушода буд ва дигар кишвархои бою сарватманд миллионхо бемор ба бор оварданд. Даххо хазор нафар шахрвандони онхо чонхои худро бар асари ин сироят бохтанд.


   Ин руйхатро метавон идома дод. Аммо хочат нест. Мардумони олам фочеи одамиро эхсос мекунанд, мефахманд, агар бо кумакхои модди натавонанд хам акаллан хамдарди изхор менамоянд.


    Афлотун фармудааст: «Чанг ягона руйдодест, ки кудрати маънавии миллатро дар намоиш мегузорад».


   Масъала сари точик, точикият, коронавирус ва нангу номус  меравад. Хамагон медонистанд ва медонанд, ки ин фочеаи умумибашари наме-тавонист кишвари моро сарфи назар кунад. Акнун ин бадбахти дари хонаи точикро хам, тавре ки интизори мерафт, куфт.


   Хар руз аз ин нохияву аз он нохия, аз ин шахр ё аз он шахр хабари фочеа ба гуш мерасад. Гохо ин бадбахти дар пеши чашмони мо сурат мегирад. Одамхо дар беморхонахо, дар хонахои худашон бо кумаки духтурон табобат мегиранд. Шукр, аксарашон шифо меёбанд. Давлате, ки дар каламрави он захирахои нафту газу дигар сарватхои пурдаромади табии мавчуд нест, бо тамоми кушиш чон меканад. Барои начоти хаёти шахрвандони худ мубориза мебарад.


   Пизишкон, духтурони оди чон дар кафи даст бисту чор соат дар набард бо марг хастанд. Дар ин рох курбон мешаванд. Инро барои худ  кахрамони намешуморанд. Хисоб мекунанд, ки чунин муносибат барояшон як чизи оди аст. Нанг аст. Номус аст. Ватандори аст. Карзи инсони аст. Ин мубориза хамакнун маънавиёти мардуми мо ? точикиятро нишон медихад.


   Дар рузи мурда на хама барои сугвори меоянд. Баъзехо бо интизори, хурсандии нихони ва захрханда изхори тасалият мекунанд, то сохиби майитро низ  бикушанд. Инхо аз чумлаи пасттарин инсонхои дунё хастанд. Фаромуш мекунанд, ки агар на дар ин сурат, агар на имруз, на фардо, пасфардо хатман дасти тавонои марг дари онхоро низ мекубад. Интизор бояд бошанд. Аз ин рох касеро халоси нест.


   Одамон, махсусан чавонон шохид хастанд, айнан хамин хислатро дар ин рузхои фочеабор ифротгароёни палиди нахзати дар намоиш гузоштаанд.  Дар хар як мурдаи точик  онхо раксу бози, хушхоли ва якдигарро табрик мекунанд. Барои худ маъракаи хурсанди меороянд. Дастони касифи худро суйи компютер бурда нихоят бесаводона, бо лахчаву ифодаву калимоту таъбирхои нимэронии туркмаобона ва арабиасли бемавкеъ дар бораи мусибати мардуми точик бо шеваи чугз таронасарои мекунанд ва ба ин васила фазои афкори умумро тагйир додани мешаванд.


   Албатта, ин бесабаб нест, чое зиндаги мекунанд, мансуб ба ачнабист, пуле мегиранд мансуб ба ачнаби, афкоре, ки руйи когаз меоваранд, супориши ачнабихост… Кабири, Салимпур, Аюбзод, Истаравшани, Варки, Мухаммадикболи Садриддин ва дигар нохалафоне амсоли инхо, ки хатто бо зикри номи манхусашон дахон олуда мешавад, имруз аз мусибати мардум суд мечуянд ва суиистифода кардан мехоханд.


   Агар мо гумон кунем, ки инхо точик нестанд, галат мешавад. Агар гуем, ки падарони аслиашон точик нестанд, модарашон дар хонахои точикбадбиноне канизаки карда истифода шудаанд, эхтимол иштибох бошад. Агар гуем, ки инхо дар баччаги пеши муллое таълим гирифтаанд, ки дар хилват чун амрад мавриди истифодаи муллои беинсофи зинокор карор гирифта, мардиву нангу номуси худро дар кудаки аз даст додаанд, «омухта» шудаанд ва хисси одамбадбини дар хуну пуст, магз андар магзашон мондааст,  мутаассифона, далел надорем. Ин сифатхо гарчи тахмин аст, вале точик ва аз Точикистон буданашон бар онхо якин.


   Аммо чунин точик будан мисли Кабири, Салимпур, Аюбзод, Истаравшани, Варки, Мухаммадикбол, аслан набояд чойи тааччуби зиёд хам бошад. Ин чараёни таърихи аст. Охир мо точикон хазор сол давлат надоштем-ку! Дар давраи бедавлати хар касе чизе дар  ниходаш буд, барои зинда мондан, хадди акал рифоху рахои  ёфтан,   зери хар  никобе руйи сахна меомад. Руз мегузаронд.


   Ба ёд биёред, ёддоштхои Чонон Икромиро дар бораи падараш Чалол Икроми. Солхои аввали инкилоб вакте Устод Айни аз Самарканд ба Бухоро меравад, як гурух нависандагони чавон барои зиёрат пеши эшон меоянд. Устод аслу насаб ва миллати хар кадомро мепурсад. Ч. Икроми аз тарс, ки мабодо ягон гап нашавад, аз точик будани худ мункир мешавад.


   Домулло Айни рост ба чашмони шогирди ояндааш нигох карда авлоди Бойзои ховалингии точик буданашро исбот ва дар гардани  у точик буданашро дайн мекунад. Минбаъд Чалол Икроми ин саргузаштро зери хичолат ба писараш накл кардааст. Аммо дар миёни ин гурухи ватангумкардаи нохалаф кучо аст Чалол Икроми, кучо аст устод Айни??? Кучо аст шахсияте, ки точики тарсончаки чоплуси рахгумкардаро гуяд: «Э, палид! Фаромуш накун, падару модарат точиканд, ту аз Точикистон хасти. Агар барои ин бенангиву беномуси туро имруз напурсанд, фардо пурсиш дорад. Пурсандаро таърих ном аст. Аз тарафи дигар дар дунё ду чиз хаст, ки инсон дар гоибу хозир пеши он бояд посух бидихад. Яке осмон болои сар, дигар вичдон!  Инсоният дар дили одам аст». Аммо дар байни ин гурухак нафаре нест, ки маъниву мантики сухани он ду бузургвор – устоду шогирдро дарк карда бошанд. Чунин кушиш хам дар гуши хар хондани «Куръон» аст.


   Баъдан ин игвогархо насихатгар доранд. Аммо ягонтои онхо точик нестанд. Хуни точики надоранд. Онон зар доранд. Зар медиханд, то сар бихаранд. Зар медиханд, то ору номусу нанг хангоми чанг бихаранд. Онон истифодабарандагони точиконанд. Чунин точиконро мехаранд ва мефурушанд. Аз як даст ба дасти дигар медиханд. Ин аст мафкура ва маънавиёти як гурухак, ки худхошонро, «саршиноси точик», «журналисти шинохтаи точик», «нависанда ва рузноманигори маъруфи точик», «чехраи шинохтаи точик» ном мебаранд. Бубинед, ин гурухаки нахзати дар хар ибора, бешармона ба мансубияти милли – точик будан ишора мекунанд.  Солхои бистум айнан ана хамин хел точикон буданд, ки кариб сабабгори  бедавлатии абадии точикон шуданд. Ва солхои навадуми асри гузашта боиси эхтимолияти шикасти бебозгашти давлатдории миллии мо гардиданд.


   Аъзои ин гурухак, зохиран  одаманд, аммо амалан касоне хастанд, ки корбурди вожаи «одам» нисбаташон хайф аст. Онхо ба хеч вачх шахсият нестанд. Инхо идомаи ашхоси тарбиянадидаи ватангадои таърихии хешанд. Ин касали онхо авлоди аст.


   Афсус, бойгоние нест.  Бухорои шариф ба ин мартаба нарасид. Агар тасаввур хам кунем, ки чунин бойгоние хаст, дафтари аъмоли хафт пушти акаллан хамин гурухи шашгонаро бояд меомухтем. Дакикан авлодони онон (Кабири, Салимпур, Аюбзод, Истаравшани, Варки, Мухаммадикбол) хеле ашхоси чоплус, дуруя, хоин, дуруггу, тухматчи, нохалаф ва катъан мазхабфурушу номусулмон будаанд. «Бачаи хар якин, ки хар бошад».


   Аммо ба бойгонии Бухорои шариф хам чандон ниёзе нест. Шахсияти одии хамаги чанде аз хамин гурухро бубинем. Кабири – ханноти беморхонаи сироятии чумхуриявист, ки ин муассисаро бо 10 га замини атрофаш фурухт. Пиромуни ин ханнотии у даххо бор дар рузномаву мачаллахои Точикистон бо истифода аз аксу хуччатхои марбута маколахо ба нашр расидаанд. Гузашта аз ин, Кабири фосики  эътирофгардида аст. Киссахои шахватронихои  у бо расвотарин хонумхое, ки ному насабу аксхояшон дар интернет бо худикрории худи Кабириву он фохишахо маълуму машхур аст, ба мардум расидааст. Истаравшани (Саид Юнус) бошад дуздзодаест, ки додар ва занаш бо чурми даст доштан дар хариду фуруши маводи мухаддир дар хоричи мамлакат ба махкама кашида шудаанд. Аз як эътирофи худи Истаравшани, ки гуфта буд: «Бобои ман босмачи буд!», чи гуна одам будани ин чонвар дакикан муайян мешавад. Акаллан ба ёд биёред далелхои таърихие, ки дар китобхои бузургвори миллати точик Устод Садриддин Айни дар бораи босмачихо омадааст. Баъд онро ба акидаву биниши ин пасмондаи босмачихо мукоиса кунед.   


  На Кабири дар чанозаи модараш (замоне, ки вакили интихобкардаи исломихо буд), ширкат кардааст, на Мухаммадикболи Садриддин дар мурдаи падараш (падар дар Полша чон дод, писар дар Фаронса, ки он мулк на раводид мехохад на ичозат. Билети Маскав-Душанбе барои Кабири як саду панчох доллар меистод, нархи  поезди Париж-Берлин барои Мухаммадикбол хаштоду панч евро).


   Агар одам ба падару модари худ, ки ба умеде фарзанд гуфта, нури чашм гуфта калон мекунад, эхтирому эътикод надошта бошад, магар аз чунин ашхос барои дар рузи мотами хамсояи худ, хамватани худ сугвори кардан буйи умед хаст? Барои кутохии сухан мо аз баёни сифатхои  намояндагони дигари ин гурухи хиёнаткор ва ватанфуруш  худдори мекунем, чунки ба кавли Саъди: «андак нишонаи бисёр асту муште намунаи хирвор».


    Коронавирус, як мавчуди одамхор аст. Вирус аст. Чонзоди бешуур аст. Аник, ки коронавирус точик нест. Бегона аст. Аз  чондор чойи гила мадор гуфтаанд. Душман дар либоси навъи бактерия омадааст. Тахмин меравад, ки коронавирус махсули тахаюли кишвари бад, одами бад аст. Ба чойи гиламанди мо бо он мубориза мебарем.


   Аммо нахзат чи? Нахзат!!!? Охир аъзои хизби нахзати террористи точиконанд. Мусулмонанд. Аз номи ислом гап мезананд. Нахзатихо зери шиорхои исломи ба мукобили миллати худ чанги шахрванди огоз намуда 160 000 хамватани худро куштанд. Баъди бозгашт ба Точикистон боз садхо нафар точиконе, ки ифтихори миллии мо буданд, террор карданд. Агар коронавирус мардумро, одамизотро нашинохта бешуурона кушад, нахзатихо хар як точикро шинохта, омухта, дидаву дониста бошуурона кушта буданд. Пас, худатон аз руйи инсоф казоват кунед, кадоми инхо бадтаранд? ХНИчихо ё коронавирусхо!!!?


   Шумо таваччух фармоед. Нахзатихо шабу руз худо мегуфтанд, ки коронавирус ба Точикистон биёяд. Хама медонистанд, ки ин вабо дер ё зуд ба кишвари мо низ меояд. Аммо ХНИчихои террорист пешопеш табли шоди мезаданду тахлукаангези ва тарсафкани мекарданд, яъне даст ба коре мезаданд, ки хатто душман намекунад. Мамлакати кухистон, ки чамъияташ наздик ба дах миллион аст, тамоми кушишхоро мебинад. Худихо, бегонахо кумак мекунанд.


   Дар чумхури, дар рохи таъмини хифзи сихати мардум камбуди хаст? Албатта, хаст. Камбудихои чидди хастанд. Камбуди дар тамоми сохахо хаст. Ки инро инкор кардааст? Магар дар Амрико, дар пуркудраттарин давлати дунё камбуди нест, ки беш аз якуним миллион бемори COVID-19 дорад ва беш аз 90 хазор шахрванди он кишвар чони худро дар паи хуручи ин бемори бохтааст? Магар дар Инглистон камбуди нест, ки 236 хазор гирифтор ва 34 хазор курбони додааст? Ва ин раванд дар тамоми кишвархои кудратмандтарини дунё босуръат идома дорад.
   Дар тамоми давлатхои дунё, аз чумла дар хамсоякишвархои мо ? Чин бо якуним миллиард ахоли ва кишвархои хамсояи туркзабонамон ин вабои аср вучуд дорад ва фочеаофарини мекунад. Одамон бо он муборизаи беамон мебаранд.


   Аз руйи инсоф, вактро дарег надоред, дари интернетро кушоед. Муносибати тамоми мардумонеро, ки берун аз кишвархои худ зиндаги мекунанд (чинихо, русхо, узбекхо, казокхо, киргизхо, яхудихо, зангихо ва г.), омузед. Ба сахмгузории онхо дар мубориза бо ин бемори дар ватанашон эътибор дихед, тахлил кунед ва баъд ба навиштахову гуфтахо ва умуман, муносибати точикони нахзатии террористе, ки дар кунчи Аврупо пинхон гаштаанд, ба давлати худ, ба миллати худ таваччух кунед. Онро дар мукоиса гузоред… Рости,  хар точики бо нангу номусе аз чунин хамватанони беномуси худ хичолат мекашад. Хичолат мекашад, ки онхо хам худро точик мегуянд. Хичолат мекашад, ки онхоро хамчун точик мешиносанд.


   Ягон чини, амрикои, турк, рус, олмони, яхуди, турк, мугул, касе, ки набошад, дар муносибат ба миллати худ, дар лахзаи фочеави, сарфи назар аз акидахои сиёси, дини, мазхаби ба ин дарачаи бенангиву беномуси паст нафаромадааст.


   Ин хамон шуури таърихии бедавлатист. Ин идомаи хамон акидахои хоинонаи ватанфурушиву гуломии бешармонаи бошурона аст. Ин маънавиёт ва вазъи ахлокии намояндаги аз миллат аст, ки бо бахонахои «банд будан ба корхои хизби» (гузашта аз он террористи) ва «масруф будан» дар чанозаи модари зор ва падари бузургвори хеш, ки боиси ба дунё омадани онхо шудаву бо захмат ин нохалафонро калон кардааст,  ширкат накардан аст.


   Фарз мекардем, ки тамоми мардуми олам точикиро медонистанд. Интернетро мехонданд. Мефахмиданд, ки точикон ба мурдахои падару модар, хешу табор, хамватанони худ чи гуна муносибат мекунанд. Аз фочеаи миллати худ барои хеш сиёсат сохтани мешаванд, руирост дуруг мегуянд, дидаву дониста фиреб мекунанд, томот мебофанд, тухмат мекунанд, аз камбудихои ба хама маълуме, ки харгиз зиндаги бе он намешавад, ба чойи кумак, гамхори, таслият сиёсат сохтани мешаванд, якинан аз мо точикон ру мегар-донданд. Бо мо салом намекарданд. Хайрият, хайрият, ки на хама мардуми олам точикиро медонанд.


   Аз чониби дигар, мо точикон, асосан мардуми буми, сохибмаърифат, дилсоф ва аз хамин лихоз андаке сода хам хастем. Душманон якумр аз хамин хислати мо суиистифода кардаанд ва мекунанд. Дар шабакахои ичтимои, ки созмонхои террористи онхоро хуб истифода мебаранд, аз беморхонахо, шахру дехот аз мавзеи мусибат хабархо ба табъ мерасанд. Инхоро баъзан шахрвандон аз руйи хамдарди, дилсузива гохо содалавхи менависанд, мегуянд. Онхо намедонанд, ки максади ин шабакахои террористи(Ахбор. ком, Паём. нет, Ислох. нет, Кимиёи Саодат, Востокнюз, Озодандешон ва монанди инхо) игвоангези аст. Сиёси аст. Супориши аст. Пулкоркуни аст. Дарди мардумро кам кардан нест. Ба мардум кумак кардан, ёри расонидан нест. Хулку атвори ин модарбахаторафтагон ва падарбезоронро хам гуфтем. Албатта, хар кас ихтиёр дорад. Аммо инсони хакики розро ба кадрдон мегуяд, на ба рахгузари ватанфуруши калтабон (разил, чоплус, даюс). Ин маслихатро хам набояд фаромуш кард.


   Дар олам, дар мулки сармоя, дар Аврупо нафаскаши хам пул меистад. Оби ошомидани, ки гушаву канори Точикистон сарчашмаи он аст, аз нархи нафту газ якуним-ду баробар гарон аст. Сайтхои  мочарочуи Ахбор. ком, Паём. нет, Ислох. нет, Кимиёи Саодат, Востокнюз, Озодандешон, Рисолат.тч. ва даххои дигар, ки дар хизмати террористони нахзати хастанд ва ин кадар чон мекананд, магар аз кисаи Кабириву Салимпур пул мегиранд? Албатта, не. Ин хоини кимат дорад. Пул меистад. Кишваре, ки давлати моро як бор ба хоку хун кашид ва кишвархое, ки даъвои кудрати бузурги оламро доранд, ба ин ватанфурушон пул медиханд. Пулро максаднок медиханд. Ана хозир аз хисоби фочеаи мардуми худ гурхоро сузондани мешаванд, ки дегхояшон чушанд. Аммо якин дониста бошанд, ки ин мушкил мегузарад. «Расид мужда, ки айёми гам нахохад монд. Чунон намонд вачунин хам нахохад монд». «Зимистон мегузарад руйсиёхи ба зугол мемонад». «Меравад рузи гушнаги, мемонад к…ни сухтаги».  Омода бошед!


Азимчон Рахмонзода, муовини директори Институти Осиё ва Аврупои АМИТ


Зиёев Субхиддин, ходими пешбари Институти Осиё ва Аврупои АМИТ 


Фирдавс Мирзоёров, устоди Донишгохи миллии Точикистон

Теги:
Поделиться:

Похожие новости

  • 22-04-2020, 16:57

    Новосибирские ученые изучат состав вулканических пород во Вьетнаме

    Новосибирские ученые из Института геологии и минералогии (ИГМ СО РАН) изучат вулканические породы рифтовой системы (глубокие впадины в земной коре) Шонг Хиен-Ан Чау на севере Вьетнама, которая образовалась более 250 млн лет назад. Как сообщила...

  • 20-04-2020, 18:43

    Парламентские выборы в Таджикистане

    ИНТИХОБОТ –ИФОДАИ ИРОДАИ ХАЛК Соли 2020 дар таърихи давлатдории мардуми сарбаланди кишварамон сахифаи наве кушода шуд. Ин хам бошад дар сатхи баланд ва бо як эхсоси худшиносии милли, эхсоси ватандории баргузории интихоботии навбатии вакилони Ма...

Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь.
Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.

Designed by CROSS Graphics

All rights reserved © 2020